Angst zorgt voor omtrekkende bewegingen

Angst zorgt voor omtrekkende bewegingen, meestal onbewust.

3 weken geleden lag ik in de tandartsstoel, daar heb ik angst voor de tandarts opgelopen. Zo dat staat er, zwart op wit: ik ben bang voor de tandarts geworden. Lastig, want ik ben graag stoer.

Ik vond mezelf gedurende de paasdagen en na 2 weken pijnstillers terug achter de laptop. Ineens wilde ik alle verzekeringsvoorwaarden weten. En daaruit bleek, dat ik mezelf dit kalenderjaar niet meer al te veel tandartsbehandelingen kon veroorloven. En zo had ik een financiële reden om vooral niet de tandarts te bellen, dat ik nog steeds pijn had na zijn behandeling. En gelukkig was het ook Pasen, ik kon toch niet bellen. Maar van die pijn wilde ik dan wel weer af.

Jezelf betrappen op bepaald gedrag en er over schrijven kan enorm helpen gezondere keuzes te maken. Een coach kan daarbij helpen door de juiste vragen te stellen of de juiste oefening te geven, waardoor eigen gedrag (ook het onbewuste gedrag) helder wordt en de vraag gesteld kan worden: helpt dit gedrag me verder? Wat ga ik dan wel doen?

En hoe liep het af met mijn eigen omtrekkende bewegingen? Ik heb geluk gehad. Ik had pijn en er geen geld voor over en ik was bang. De erkenning daarvan hielp in ieder geval om te zoeken naar andere keuzes. Welke mogelijkheden waren er nog meer. Ruim 10 jaar gelden was ik homeopaat. De boeken zijn er nog en een gering setje middelen ook. En gelukkig had ik blijkbaar de vaardigheden ook nog. Het was Pasen en ik had mijn eigen dokter in huis.

Ik heb de gouden greep gedaan. De kiespijn is over en zelfs mijn frozen shoulder ontdooit. Had ik niet het juiste middel gevonden, dan had ik hopelijk de tandarts gebeld dinsdag. En/of met behulp van een coach mijn angst verminderd.

Ken je dat? Dat je eigenlijk bang bent en dat niet wilt toegeven en daardoor omtrekkende bewegingen maakt, die de situatie soms ook oplossen, maar vaker jezelf vaster zet. En dat vaster zetten van jezelf komt soms letterlijk tot uiting in lichamelijke klachten. Een coach kan je helpen de ware toedracht te vinden en dat geeft ruimte tot andere keuzes.

kindrij en script

Nog niet lang geleden hebben we haar naar de laatste rustplaats gebracht: mijn moeder. 93 is ze geworden. Ik kijk met een dankbaar gevoel terug op hoe we als zussen en broers hebben samengewerkt. Ieder nam zijn plek in naar talent en persoonlijkheid. In de zorg voor en tijdens de roes rondom het overlijden en in de rituelen rondom het afscheid en ook nu in alle zaken die nog afgehandeld moeten worden. Ik voel me deel van het geheel.

Dat is niet altijd zo geweest. Ik ben de jongste en wende eraan in mijn eerste groep om niet serieus mee te doen. Vaak mocht ik voor spek en bonen met de spelletjes meedoen. Dat werd ook hardop zo gezegd. Zo was het toen ik klein was en zo bleef het regelmatig in elke groep voor mij. Ik ging er onbewust vanuit, dat ik toch niet meetelde.

Iedere plek in de kindrij, kan zo van die beperkende overtuigingen op onbewust niveau tot gevolg hebben. Je script tot in lengte van dagen. Je maakt ahw door eigen gedrag voortdurend die overtuiging waar. Oudste kinderen kunnen zich levenslang veel te verantwoordelijk voelen. Middelste kinderen kunnen levenslang blijven bemiddelen en de groep bij elkaar willen houden.

Toen mijn ouders de eerste keer zorg nodig hadden, nu 11 jaar gelden besloot ik voor het eerst uit mijn rol van het kleintje te stappen. Ik eiste mijn plek op en na wat volharding begonnen de verhoudingen in die eerste groep wat te verschuiven. Nu mijn moeder langzamerhand haar krachten verloor en er meer zorg moest komen, begreep ik dat ik nog een extra gelegenheid kreeg om mijn script te herschrijven. En zo nam ik vanzelfsprekend de regie aan de onderhandelingstafel met de arts. En kreeg ik opnieuw de ruimte om het praatje bij de uitvaart te houden. Ik kreeg het vertrouwen van broers en zus dat ik dat kon.

Geen spek en bonen meer.

En dat helpt in elke groep, waar ik binnen stap.

waardebepaling achteraf

De hele maand April 2015 kun je gebruik maken van waardebepaling achteraf. Je loopt een online traject hier en bepaalt na 4 weken wat het je waard is en dat betaal je. Unieke kans om eens te ondervinden wat 4 weken online gecoacht worden voor jou in beweging kan zetten.

Heb jij zo’n sluimerend probleem? Zo’n sluimerend onbehagen? Iets waar je prima mee kan leven en toch zit het je niet lekker? Iets waarvan je al langer denkt: eigenlijk moet ik dit eens aanpakken? En dan neemt de waan van de dag je weer over en ervaar je geen ruimte en tijd om er eens echt bij stil te staan.

Bedenk wat een verandering in dat sluimerende onbehagen je zou kunnen opleveren…… zet je vandaag de eerste stappen?

Als je mailt naar stokroos24@hotmail.com kunnen we binnen 24 uur beginnen.

Dramadriehoek

Ik kan er slecht tegen als iemand me iets verwijt. Maar ja wie houdt er nou wel van verwijt? En even goed betrap ik mezelf wel op verwijt aan het adres van iemand anders.

Dikke kans dat we het spel van de dramadriehoek spelen. In de dramadriehoek houden mensen elkaar gevangen in spelmatig gedrag. Aanklagen is een van de drie gedragspatronen. Als we aanklagen zeggen we eigenlijk: ik ben oke en jij bent niet oke. Als iemand aanklaagt, kan dat bij de ander slachtoffergedrag oproepen. In dat geval zegt het slachtoffer: ik ben niet oke en jij bent niet oke. Slachtoffergedrag roept weer reddersgedrag op, waarbij de redder eigenlijk zegt: ik ben oke en jij bent niet oke. En reddersgedrag roept weer slachtoffergedrag op, waarbij de ander niet zijn eigen verantwoordelijkheid pakt. In de hulpverlenerswereld staat dit fenomeen ook bekend als het hulpverleners syndroom.

Meer volwassen gedrag kenmerkt zich door de stellingname: ik ben oke en jij bent oke. Het is erg verleidelijk om als iemand het spelmatige gedrag van de dramadriehoek vertoont om in het spel mee te dansen. Op het moment dat je je bewust bent van het spelmatige en onoplosbare van dit gedrag, is het mogelijk uit het spel te blijven.

Het alternatief is de winnaarsdriehoek. In de dramadriehoek bezetten SLACHTOFFER  REDDER  en AANKLAGER de drie hoeken. In de winnaaarsdriehoek bezetten KWETSBAAR  ZORGEND en ASSERTIEF gedrag de drie hoeken.

 

complimenten

Op welk gebied zou jij het liefste complimenten krijgen?

Ik stuitte toevallig op deze vraag, zoekend naar een opdracht voor een coachee. En deze vraag blijft nog wat hangen in mij. Het liefste….. wat in mijn leven zie ik zelf als grote prestatie? Gisteravond toen ik de trap opliep om naar bed te gaan, schoot door me heen, dat ik toch mooi altijd voor mezelf gezorgd heb. Ik was me bewust van mijn mooie huis, de details van een huis, dat gebouwd is in 1898. Ik heb er voor gezorgd, dat ik een dak boven mijn hoofd heb, best een mooi dak al zeg ik het zelf. Ik heb een inkomen, een woning, vrienden, kinderen, katten.

Wil ik het liefste een compliment om wat ik heb of wat ik ben?

Het antwoord ligt voor mij toch in de richting van wat ik hierboven al zeg. Ik kan goed voor mezelf zorgen. Op de opleiding bij Plata hangen altijd wat kernwaarden aan de wand. Een daarvan is :”zorg goed voor jezelf, zorg goed voor de ander”.

En jij? Waar krijg jij het liefste complimenten voor?

voordelen van e-coaching

Voor mensen, die zich afvragen: werkt dat nou coachen online? Een filmpje die uitlegt, wat de voordelen ervan zijn:

http://www.ecoachpro.nl/e-coaching/e-coaching-in-vogelvlucht

En wie mijn site leuk vindt, kan hieronder doorklikken naar de faceboekpagina van Stokrooscoaching en liken of nog leuker: delen.

drivers

1 maart 2015

Als je steeds in de clinch ligt met iemand is het heel goed mogelijk, dat jullie scripts in elkaar haken. De ander roept iets in jezelf op, waardoor je voor je het zelf doorhebt erg fel reageert. Het gebeurde mezelf deze week. Pas vanochtend dringt het tot me door, dat de ander de driver: “schiet op” erg sterk heeft. Zelf ken ik de “wees sterk” drive erg goed. Terwijl ik mijn stinkende best deed om iets kwetsbaars uit te leggen, liet de ander me steeds niet uitpraten. Ik ontplofte en sneller dan het licht. Herken je dat? lees dit dan eens:

Do you know your Drivers?

by Felicitas Heyne |

During the course of my continuing education I recently came across the concept of the so-called „Drivers“ that immediately downright fascinated me. This concept originates from transactional analysis (a theory dealing with the human personality and a related psychotherapeutic procedure). The “Drivers” are a model for inner patterns, one could also call them motivators: they influence our thinking, feeling and behavior. As so many of our inner patterns they also date back to our infancy; they basically represent the voices of external authorities (primarily those of our parents but also those of teachers, other important persons or society in general). Step by step, we tend to internalize the demands and expectations of these authorities to the point where they become an integral part of our very being.

As infants we are totally dependent upon the love and care of our parents and other important care givers and therefore have a finely tuned antenna for which behavior will reward us with- and which behavior most likely jeopardizes the love and care we crave. Depending upon the environment of our childhood we are exposed to different demands, from which our personal Drivers derive, so to speak. This is a process which takes place without us noticing it at all – and here is the problem: As long as we aren‘t aware of our Drivers, we are obviously also incapable of contradicting them! In the worst case scenario we still automatically act on many parental messages that have become obsolete to us as adults or simply are not (any longer) suitable for the here and now. Therefore today’s subject is going to deal with those Drivers – who knows, maybe one or the other will immediately look familiar to you!

The American transaction analyst Taibi Kahler extrapolated five Drivers that are considered to be typical:

•The “Be Strong!” Driver
•The “Be Perfect!” Driver
•The “Please Others!” Driver
•The “Hurry up” Driver
•The “Try Hard!” Driver

At first glance all of them sound pretty stern and intimidating, don’t they? And your initial associations are probably rather more negative than positive – but like everything else in life, the Drivers unquestionably show two sides: Obviously, if they are given free rein and allowed to dominate your life unchecked, they can cause you lots of stress and unhappiness. On the other hand, each one of these Drivers also represents an important inner resource that has probably also stood you in good stead helping you to achieve things in life that otherwise would have been out of your reach. Consequently, the issue is not to completely expel the Drivers from your life – that would be fatal! After all, they basically act with the best intentions – one just can’t totally let go of the reigns. In order to accomplish that, first of all you have to identify them within yourself and become familiar with them.

The Driver: Be strong!
His message: Grit your teeth! Don’t show any emotions! Maintain your composure!
His objective: Security is only found in independence and therefore dependencies and vulnerabilities must be avoided.
His positive aspect: Vigorous!

The Driver: Be perfect!
His message: Don’t make any mistakes!
His objective: Only maximal control over people and things is sure to get you recognition, therefore mistakes are to be avoided.
His positive aspect: Sense of perfection!

The Driver: Please others!
His message: Always be amiable! Always accommodate!
His objective: One only receives affection by pleasing everybody; therefore never say “no”.
His positive aspect: Sensitive and mindful!

The Driver: Hurry up!
His message: Always look ahead! Keep going!
His objective: Hurry up so as not to miss something important!
His positive aspect: High activity- and performance disposition!

The Driver: Try hard!
His message: Do your utmost! Only the difficult is worth your while!
His objective: Only a maximum effort will secure success!
His positive aspect: Staying power and perseverance!

You‘ll have noticed already that the Drivers don’t really mean you any harm. On the contrary: they want to provide you with security, appreciation, affection and success and make sure you don‘t miss anything important! That’s pretty nice of them, isn’t it? And in many respects these Drivers are important resources. Things just get difficult when you allow them to assume total control. Because in those situations they subconsciously suggest: You are only ok (=likeable) and deserve affection if you come up to our expectations! This can result into fatal belief systems like the followings:

The Driver: Be strong!
Resulting belief system: I always have to expect and be ready for the worst! I must always be strong and invulnerable! I can trust no one!

The Driver: Be perfect!
Resulting belief system: By just being myself, I am of no interest to anyone. I have to show a perfect performance to deserve love and appreciation!

The Driver: Please others!
Resulting belief system: By just being myself, I am of no importance, worthless and have no rights. In order to mean anything I have to serve the wellbeing of others!

The Driver: Hurry up!
Resulting belief system: Since no one is interested in me, I am not allowed to take space nor time for myself. I always miss the important things in life!

The Driver: Try hard!
Resulting belief system: I can’t do anything truly well. I can’t finish anything unless I make the ultimate effort – and even then I can’t always make it!

Did you spontaneously identify one or the other Driver within yourself? Or even maybe even several? To make it a little easier for you, below you’ll find five typical statements of each Driver. Which of them sounds familiar to you?

The Driver: Be strong! Typical statements:
•To a large extent, I manage everything on my own.
•There are few people I really trust.
•My motto is: “How I feel is nobody’s business!”
•I really have to be sick to allow myself to stay home from work.
•There is nothing that easily shocks me.

The Driver: Be perfect! Typical statements:
•Whenever I do a job it is always thorough and flawless.
•I dislike it when the work of others is sloppier than mine.
•I am usually dissatisfied when I finish a job – I always see space for improvement.
•Being better than others is very important to me.
•My facial expression is rather calm and concentrated.

The Driver: Please others! Typical statements:
•I have a problem with saying no.
•It is more important to me to be accepted by others than to fight for my interests.
•I nod my head a lot.
•Positive feedback from others is very important to me, lacking it I am dissatisfied with myself.
•I always try to be as diplomatic as possible.

The Driver: Hurry up! Typical statements:
•I am constantly in motion and busy.
•Time is money!
•I frequently interrupt others when they get verbose while explaining something.
•I frequently deal with several things simultaneously.
•As a member of a group I am usually the engine propelling everybody ahead.

The Driver: Try hard! Typical statements:
•“You can make it if you really try hard enough and long enough!” is my motto.
•One has to put one’s nose to the grindstone to be successful.
•When I start something, I also finish it.
•At the end of the day, I often feel that I can’t carry out that which I took on.
•Taking every day as it comes would be out of the question for me.

I hope that by now you have pretty well identified your Drivers! Great – because that is the first step to ask yourself who in your life is actually sitting on the coachman’s seat holding the reigns. In part 2 of this article you’ll soon find out how you can deal with your Drivers in case they have made themselves a little too much at home. At that time we are also going to address the question whether some personality types may be predisposed to specific Driver “susceptibilities”.

Het goede nieuws is: het kan anders. Al moet ik toegeven, dat ik daar afgelopen week in bovenstaand voorbeeld niet in geslaagd ben.

beperkende overtuigingen en verruimende overtuigingen

Gisteren ben ik mijn kennissen in mijn mailadressenboek gaan vertellen dat mijn bedrijf is gestart. Ik bemerkte dat ik dat erg spannend vond. Verlegenheid speelde me parten. Mag ik wel zomaar mezelf opdringen? Angstzweet om zomaar zo brutaal te zijn. En daar verscheen de stem van mijn vader: brutaal zijn mag niet. Zo’n stem, die ik in de jeugd vaak heb gehoord, heeft zich in mijn bewustzijn vast gezet en kan geschaard worden onder een beperkende overtuiging. Het biedt me namelijk geen ruimte, maar een beperking. Om mijn bedrijf levensvatbaar te maken en zo zelf mijn eigen inkomen te gaan verdienen is het noodzakelijk mezelf te durven tonen. Mijn bedrijf zichtbaar te maken. Het is een mooi product, waar veel mensen plezier van kunnen hebben. En zo kan ik het omzetten naar een meer verruimende overtuiging. En het leuke is, dat ik al heel veel hartverwarmende reacties heb gehad en mooie complimenten. Het idee dat ik brutaal was en dat dat niet mocht zat ook puur in mij. Het zat tussen mijn oren. Herken je dat? Welke beperkende overtuigingen heb jij?